Home
Even voorstellen

 

Aarden
Affirmatie
Alternatieve geneeswijzen
Aura
Celctic

Chakra's

Dimensies
Dromenvangers
Edelstenen
Elementen
Engelen

Gedichten

Heilige geometrie
Indigo's
Innerlijke kind
Kaarsje branden
Kaartje trekken
Karma
Kleurentherapie
Kriya yoga
Levensenergie
Maanfasen 2009
Meester essences
Mandala's
Mantra
Meditatie
Negatieve entiteiten
Paranormaal
Reincarnatie

Zelfbewustzijn

Dierengeneeswijzen
Dieren healen
Mijn soulmates
Regenboogbrug

 

Gastenboek
Lucis kids
Contact

                

Zelfbewustzijn!


Het gevaar van autoriteit

Op het spirituele pad gaat het niet om wat anderen zeggen, het gaat om het vinden van je diepste zelf. Voortdurend zelfonderzoek is nodig om het diepste zelf te onderscheiden van het ego. Anderen kunnen je helpen om de juiste koers te houden op het spirituele pad, op grond van hun ervaringen en inzichten, maar het is belangrijk steeds zelf je eigen kompas te ijken en te richten op dit uiteindelijke doel.

Er is een fundamenteel risico als je afgaat op het kompas van anderen, namelijk: je verliest het contact met je innerlijke zelf. Wanneer het kompas van de ander plaatsvervangend wordt voor je eigen kompas, dan word je afhankelijk van die ander, je raakt in paniek als die ander niet zegt hoe het moet. Maar iedereen is feilbaar, die ander kan jou om de tuin leiden terwijl je erop vertrouwt dat hij het beste met je voor heeft. Als je het kompas van een ander klakkeloos volgt kun je verder van huis raken dan ooit....

Als geestelijke leiders denken de geheimen van de voor 'gewone mensen' verborgen leer te kennen, dan zouden zij kunnen veronderstellen 'meer te zien', 'meer inzicht te hebben, in geestelijke (spirituele zaken), in de geheimen van de mystiek'. Dit kan hen het imago van Verlichte geven, of 'goeroe', of 'onfeilbare', of 'bekeerd mens', het imago van geestelijke autoriteit. Het lijkt of ze een direct lijntje met God hebben.

'Gewone' mensen kunnen zo tegen hen op gaan zien dat ze alles accepteren wat deze personen zich menen te kunnen veroorloven. Alles wat deze 'geestelijke autoriteiten' doen of zeggen lijkt uit goddelijke ingeving voort te komen. Als je je daar aan onderwerpt, is er een groot risico. Immers: niemand op deze aarde is onfeilbaar. In ieder mens zit een ego. Als dit niet zo zou zijn, zou je niet meer op deze aarde vertoeven. Je te onderwerpen aan geestelijke autoriteit houdt in wezen in dat je je ook onderwerpt aan de ego-aspecten die de betreffende geestelijk leider onherroepelijk ook heeft. Voor iemand die in de ban is van een andere persoon is het moeilijk om egostrevingen en zuiver spirituele strevingen te onderscheiden. Het een kan zich voordoen onder het mom van het ander. Zo kun je in de valkuil terecht komen van die zich als 'verlicht' of 'bekeerd' voordoende autoriteit.

Misbruik van vertrouwen, waardoor volgelingen al te zeer in de ban raken van hun 'meester', is de kern. Dergelijke verhalen zijn overigens bekend uit de 'spirtuele praktijk' van allerlei religies, kerkelijke genootschappen en spirituele kringen. Van dominees uit de zware kringen van de gereformeerde gemeenten tot leermeesters uit het Boeddhisme. Geestelijke leiders spreiden een bepaald gezag ten toon en pretenderen inzicht te hebben in het mystieke en in de menselijke ziel. Misbruik van hun vertrouwenspositie en daardoor verkegen macht ligt echter op de loer.

Natuurlijk kan een geestelijk leider van grote betekenis zijn op het spirituele pad. Maar je blijft zelf verantwoordelijk. Voor mij is de scheidslijn: wanneer iets of iemand de baas over mijn innerlijke gedachten of gevoelens dreigt te worden, dan is de grens bereikt. Het gaat er om dat je meester van jezelf blijft. Wanneer iets of iemand macht over je krijgt is het mis.

"Hecht geen geloof aan tradities, zelfs al zijn ze geaccepteerd door vele generaties en in vele landen.
Geloof niet iets omdat velen het herhaald hebben.
Geloof niets op grond van de autoriteit van een of andere wijze of omdat het in de boeken geschreven staat.
Geloof niets op grond van het voordeel van de twijfel.
Geloof niet in dat wat je jezelf hebt voorgesteld, denkende dat het door God of goden ingegeven is. Geloof niets alleen maar op grond van autoriteiten, zoals meesters of leraren.
Maar geloof dat, wat je in zorgvuldig zelfonderzoek hebt beproefd, wat je innerlijk hebt ervaren als heilzaam voor jezelf en voor anderen."
door Anguttara Nikaya, 1172

De wet van actie en reactie. Wat is irritatie?

Deze natuurwet, te vergelijken met de Wet van Zwaartekracht, stuurt ons leven op aarde, plaatst ons onherroepelijk voor de gevolgen van ons eigen handelen, waardoor we, willens nillens, door wel en wee, gestaag en in laatste instantie onafwendbaar gepulseerd worden tot ontwikkeling, bewustwording en groei.

Het leven laat ons niet los. Zend ik een impuls uit dat tegen de dynamiek, de intentie van het leven ingaat, dan sorteer ik een reactie die daarvan een afspiegeling is, die op dezelfde trilling resoneert om me bewust te maken van mijn actie. De trillingsfrequentie van mijn eigen structuur is bepalend voor de gevolgen die zich progressief op alle niveau's van mijn bestaan zullen voltrekken.

Het handelen vanuit eigen wils- of persoonlijkheidsaspecten die tegen de dynamiek van het Leven ingaan, zullen onherroepelijk (wetmatig) gevolgen voor mezelf teweeg brengen die me kunnen helpen om bewust te worden van deze wilsaspecten.

De eerste signalen of gevolgen die daaruit zullen ontstaan situeren zich op het niveau van mijn gevoelens in de vorm van emotionele pijn.
De Wet van Actie en Reactie is als een soort ingebouwd systeem dat helpt om te voorkomen, dat helpt om inzicht te verwerven en bewust te worden, dat helpt om te genezen.

De reactie is een kans om de eigen gerichtheid van mijn actie te evalueren, hetzij te waarderen vanuit de vreugde die ik heb ervaren als gevolg, hetzij te bevragen vanuit de emotionele pijn die ik eraan beleefd heb.

Met andere woorden in de wijze waarop ik ageer in de omstandigheden, situaties of gebeurtenissen, bij fysieke kwalen of ziektes, tegenover de mensen die ik op mijn levenspad tegenkom, en de gevolgen daarvan voor mezelf, hetzij vreugde hetzij pijn, kan ik iets te weten komen over hoe ik in het leven sta.
In de school vroeger was het gemakkelijk zolang het ging over dingen die ik al kende. Het werd moeilijk op moment dat er stof gepresenteerd werd waarvan ik nog geen kaas gegeten had. De moeite die ik ermee had was het gevolg van mijn tekort, mijn gebrek aan kennis tot dan toe.

In het leven is het net hetzelfde. Ga ik me bijvoorbeeld irriteren aan omstandigheden, mensen, situaties, uitspraken, enz. dan betekent dit dat ik zelf iets te kort heb om er mee te kunnen omgaan.
Irritatie is het gevolg van mijn eigen tekort.
Als perfect voor mij nog maar amper goed genoeg is, dan kan ik het wat vrijer genieten van anderen niet verdragen, vind ik het nonchalance en een tekort aan levensernst.

Hoe kunnen we met deze irritaties, met die emotionele pijn omgaan?

Voorbeeld: de behoefte van mijn collega om steeds in het middelpunt te staan, irriteert me.

Stap 1: wat is het thema van mijn irritiatie? Wat irriteert me? In dit voorbeeld: 'de grote vraag naar aandacht, te veel plaats in nemen, anderen bepalen'.

Stap 2:dit thema op zijn twee polen bevragen in mijn eigen leven: 'te veel, te weinig', en bekijken hoe 'ik' datzelfde doe: bijna altijd 'anders' dan de persoon die me irriteert, of vanuit andere gronden.
In dit onderzoek op het niveau van het irriterend gedrag of van je gelijk blijven staan is jezelf een alibi geven om niets te moeten doen aan jezelf.

Ter overweging: De grootste kloof tussen vader en zoon, is... hun gelijkenis. Het lastigste kind is misschien wel het kind dat het meest van je houdt.
Als een echtgenoot 'trouw' wil zijn, is hij -naast steun- ook slijpsteen.
Als ik in die zin werk met die eigen wilsaspecten, ze heb leren kennen en loslaten, kan ik met het (vroeger irriterend) gedrag van de andere ook anders omgaan waardoor ik ook voor diens ontwikkeling iets anders kan betekenen.
Of de andere daarvan dan gebruik wil of kan maken, is zijn verantwoordelijkheid.

Zoals de volkswijsheid zegt: 'Wil je de wereld veranderen, wil je daarvoor iets betekenen, begin bij je zelf.' Het werkt niet anders.

Door Jef Strubbe

Ons kent ons..of?

Jezelf ontdekken en beter en beter leren kennen, houdt direct verband met hoe jij denkt dat de buitenwereld jou ziet en hoe jij de buitenwereld wilt zien. Want je spiegelt jezelf aan de buitenwereld. Ben je een meeloper, of neig je er meer toe jezelf tegen je omgeving af te zetten? Of doe je allebei? En in welke gevallen doe je dat dan?

Als je jezelf beter leert kennen, ga je de buitenwereld minder extreem beoordelen. Je ontdekt dat de fouten die je bij anderen scherp veroordeelde, in een of andere vorm ook bij jezelf voorkomen. En je ontdekt dat mensen met wie je het scherp oneens was, iets onderkennen, wat jij over het hoofd zag.

Je kunt je beter inleven in de ander en dat maakt je milder. Omdat je je eigen fouten accepteert, accepteer je makkelijker dat anderen hun tekortkomingen hebben. Jezelf leren kennen is eigenlijk hetzelfde als de ander leren kennen. En jezelf leren waarderen is hetzelfde als de ander leren waarderen. Je leert vrede te hebben met jezelf en je omgeving. Langzaam begint het tot je door te dringen dat het geluk, waar je voor je zelf naar streeft, in hoge mate afhangt van het geluk dat je omgeving uitstraalt. Je streeft niet meer naar geluk voor jezelf, maar naar geluk voor iedereen. Je komt steeds dichter bij het eeuwenoude gebod "Heb je naaste lief als jezelf".

Zeven zelfvernietigende "spelletjes"
Niet meedoen

Zijn er dingen die je graag zou wíllen doen of dingen waarvan je het idee hebt dat je ze zou moeten doen? Misschien weet je dat je zou 'moeten' meedoen, maar angst en andere excuses houden je tegen. Herken je dit?

Een probleem vormen

Veroorzaak je liever problemen als een soort rookgordijn, zodat je niet hoeft te zeggen dat je ergens geen zin in hebt?

Het lieverdje spelen

Deze kent bijna iedereen ! Dingen doen die je eigenlijk helemaal niet wilt doen, maar waarvan je niet wilt of durft te zeggen dat je het niet wilt doen. Doe je dit vaak? En werkt het voor je?

Jezelf verbergen achter vooroordelen

Als je bang bent voor het onbekende en een confrontatie met die angst uit de weg wilt gaan, kun je je verschuilen achter vooroordelen, kritiek leveren, zeuren etc. om maar niet te laten merken dat je bang bent. Werk dit voor je?

Het spel veranderen

Dit is een hele populaire!
Als je in een situatie zit, waar je dreigt te verliezen, snel het spel veranderen. Je zit bijvoorbeeld in een discussie en het wordt steeds duidelijker dat je geen gelijk hebt...gooi je er dan een heel ander onderwerp tussen? Zoals ''jouw toon bevalt me niet''.
Doe je dit vaak? En besef je dat het echte probleem hierdoor onbespreekbaar blijft?

Roddels en leugens verspreiden

Deze is niet leuk, maar wees eerlijk met jezelf. vertel jij wel eens verhalen over een ander achter diens rug? Hoe voel je je als je dat doet? En hoe zou jij je voelen als iemand anders dat over jou zou doen?

''Hen'' pakken voordat ''zij'' jou kunnen pakken

Neem je tijd om over een beslissing na te denken, of sta je onmiddellijk klaar met je oordeel, je antwoord etc. zodat je niet het risico loopt dat iemand jou ''te grazen neemt''.
Heb je jezelf wel eens afgevraagd waar je dan precies bang voor bent en waarom je daar bang voor bent?

De grote vraag is natuurlijk: welke van deze spelletjes speel jij?

bron-http://www.farida.nu/zelfbewustzijn.html